Tuesday, September 30, 2014

നൊമ്പരം...

പ്രണയത്തിന്റെ നിശബ്ദതയില്‍ ഞാന്‍
അറിയാതെ പോയത് എന്തായിരുന്നു
എന്നറിയില്ല.മനസ് തുറന്ന് ഒത്തിരി സ്നേഹിച്ചു.
എന്തിനാ എന്നെ വേണ്ടന്ന് പറഞ്ഞത് ?
ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കു മുന്നില്‍
പകച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ അങ്ങു ദൂരെ ഞാനീ
തീരം കണ്ടു. ഒരു വാക്കു കൊണ്ടു പോലും എന്നെ
ആശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയാത്തവര്‍ക്കിടയില്‍
അക്ഷരങ്ങള്‍ കൊണ്ട് നീ തീര്‍ത്ത സ്നേഹത്തിനു
ഒരായിരം നന്ദി. എനിക്കറിയില്ല ഇനി എന്ത് വേണമെന്ന്.
വരില്ലന്നറിയാം എങ്കിലും, വരുമെന്നു ഞാന്‍ വെറുതെ
ആശ്വസിച്ചോട്ടെ...?പ്രതീക്ഷകളാണല്ലോ നമ്മളെ
ജീവിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്...? നിലാവു മാഞ്ഞു രാത്രി
അടുക്കുമ്പോള്‍ ഇണ പിരിഞ്ഞ രാക്കിളിയുടെ
നൊമ്പരം.വെറുതെയാകുന്ന കാത്തിരിപ്പിന്റെ
ചിത്രങ്ങളില്‍ ഇന്നു ഞാനും..

Saturday, September 6, 2014

***...ഓണാശംസകള്‍...***


കലേ ഓണം പുലരുമ്പോള്‍...
ആവണി പൂവും വിരിയുമ്പോള്‍....
അരിയ കിനാവേ കൊതിയാകുന്നൂ...
ചിറകു തരാമോ പോയ് മടങ്ങാന്‍...
ഒന്നെന്‍ കുഞ്ഞിന്‍ പൂക്കളം കാണാന്‍...

പൂവിളിയോടെ പുലരി തെളിഞ്ഞാല്‍... 
പൂഞ്ചിറകോടെ പാറുകയാമെന്‍...
ഓമല്‍ കുരുന്നിന്‍ കുസൃതിലെങ്ങോ...
ബാഷ്പ കണങ്ങള്‍ വീണു നനഞ്ഞാല്‍
ആരുണ്ടവിടെ ചുംബനമേകാന്‍....?
മിഴിനീര്‍ കണികള്‍ മായ്ച്ചു തലോടാന്‍...

നീല നിലാവിന്‍ കോടിയണിഞ്ഞും... 
കാതര മോഹം പൂവായ് കോര്‍ത്തും...
കാമുക സംഘം ലഹരി നിറക്കും... 
ഭൂമിയൊരുങ്ങും വേളയിലെന്നെ
തേടുകയാവാം പ്രാണേശ്വരിയായ്
മിഴിയില്‍ വിങ്ങും നീര്‍മണിയോടെ.... 
****************************************
സമൃദ്ധിയും, ഐശ്വര്യവും നിറഞ്ഞ 
ഒരു പോന്നോണം കൂടി...
ഏവര്‍ക്കും മലര്‍വാടിയുടെ ഒരായിരം
 ഓണാശംസകള്‍...