Thursday, August 30, 2012

കലാകാരന്‍


രക്കാനെനിക്ക് അറിയില്ലല്ലോ...?
എന്നിട്ടും നിന്റെ മുഖം ഞാന്‍ വരക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു...
മനസില്‍ വരച്ചു വെച്ചതും എന്നോ പതിഞ്ഞതുമായ
നിന്റെ മുഖം വരകളും വര്‍ണ്ണങ്ങളുമായി പേപ്പറിലേക്ക്
പകരാനെനിക്ക് പ്രയാസമുണ്ടായില്ല...
വരകളിലൂടെ പേപ്പറില്‍ പുനര്‍ജ്ജനിച്ച ചിത്രത്തിനു
താഴെ ഞാനെന്തോ കുത്തിക്കുറിച്ചു വെച്ചു...
ആവര്‍ത്തിച്ചുള്ള വായനയിലാണു അത് നിന്നെ
കുറിച്ചുള്ള കവിതയാണെന്ന് മനസ് എന്നോട് മന്ത്രിച്ചത്...
ഒരു സാധാരണക്കാരനായ എന്നെ കവിയാക്കി,
ചിത്രകാരനാക്കി മാറ്റിയ അത്ഭുതമായിരുന്നു നീ...
ആ അത്ഭുതം ഈ വിദൂരയിലും എനിക്ക് അനുഭവഭേദ്യമാകുന്നു...
അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞാനിന്ന് തികച്ചും സന്തോഷവാനാകുന്നു....
 

6 comments:

  1. വരയും വരിയും എല്ലാം കലക്കി മാഷെ.. ഇനി കഥാപാത്രം എവിടെ,എങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നു എന്ന് കൂടി പറയ്‌.. :)
    നന്നായിട്ടുണ്ട് കേട്ടോ.. :)
    http://www.kannurpassenger.blogspot.in/2012/05/blog-post_30.html

    ReplyDelete
  2. അവളെ സമ്മതിക്കണം .. ഇങ്ങനെയൊക്കെ സുന്ദരമായി വരപ്പിക്കുകയും എഴുതിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തില്ലേ.. ആശംസകള്‍..

    ReplyDelete
  3. ഒരു സാധാരണക്കാരനായ എന്നെ കവിയാക്കി, ചിത്രകാരനാക്കി മാറ്റുന്ന മാജിക്കാണ് പ്രണയം.

    ReplyDelete
  4. എന്തിനു പിന്നിലും ഒരു പ്രചോദനം ഉണ്ടാകും. അതൊരു പക്ഷെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാവാം, കാല്പനികമാവാം.

    ReplyDelete

സംഭാവനകള്‍ കൂമ്പാരമാകുമ്പോ പരിപാടികള്‍ ഗംഭീരമാകും....

കൂട്ടുകാരേ... സംഭാവന ദേ ഈ പെട്ടിയിലേക്കിട്ടോളൂ....ട്ടോ...